Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Στη Λώρα



Όσο κι αν σβήνεις τα κεριά σου, Λώρα
Εμένα
Αυτό το φως
Δε με αφήνει να κοιμάμαι

Έμαθες κάτι αθέλητα καλά
Την τέχνη της εκδίκησης
Τόσο γλυκιά
Τόσο άδικη συνάμα

Μα αγνοώ το μέτρο του ανήθικου
Να αφήνεις ή να μένεις;
Μια ζυγαριά σωστός ζυγός.

Όσο κι αν σε τεμάχισα
Και σε έριξα σε κάδους
Σαν παζλ να επιστρέφεις ξέρεις
Και να συντίθεσαι διαρκώς

Νεκρή ή ζωντανή
Δεν έχει σημασία
Υπάρχει πάντα κάποιος
Που καταλήγει αιώνιος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου