Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

Άτιτλο 3

 
 

Συνήθως
Δύο δεκάλεπτα
Κρατά
Μικρά και στρογγυλά
Στη μέσα τσέπη
Για γούρι, λέει.
 
Πάντα
Μία μορφή
Θα ονειρεύεται
Παλιά και αραχνιασμένη
Πιο άσχημο
Το τίμημα
Όταν ξεχνάς, νομίζει.
 
Ποτέ
Οι πεθαμένοι
Δε γυρίζουν
Οι αγώνες με ελαφρότητα
Δε βαίνουν
Και το κεφάλι
Την τρέλα
Δεν την φτύνει, καταλήγει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου