Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Οι ιστορίες μου είναι τα ποιήματά μου

 
 
 

Να γράφω ιστορίες ήθελα
Μα μάλλον με στίχους ομιλώ
Δεν έχουν τέλος οι πληγές
Που αποτυπώνεις στο χαρτί
Ή κάθε πλήκτρο που πατάς
Και γδέρνει την καρδιά σου
 
Ατύπως ειδικεύτηκα
Στα στιγμιότυπα ψυχής
Να διηγηθώ αφηγήματα
Δεν ξέρω πώς το κάνουν
Τη μοναξιά μόνο αποδιώχνω
Με παίγνια λόγου
Και κολυμπώ σε συνεχή ροή
Θυμού και παραλόγου
 
Το σπίτι μου κατεστραμμένο
Και πιο πολύ οι ψυχές του
Τις καίω, τις θάβω
Να πάψουν να υπάρχουν
Να αποξεχαστούν
Να ξεχαστώ κι εγώ
Αιώνια
Θαμμένη στον ιστό
Να με  επισκέπτονται
Και να μ' επιθυμούν
Πέντε γνωστοί
Και δύο φίλοι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου