Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012

Σκέψεις α'



Περνάει μετά ο καιρός και λες «θα είμαι δυνατός». Μα όχι. Παραμυθιάζεσαι. Ορίζεις την αγάπη. Ή έστω προσπαθείς. Τι είναι, τι είναι; Δεν είσαι πια ο καλός μαθητής που πρώτος βρίσκει την απάντηση. Τι να είναι; Θα σου πάρει καιρό. Ή μπορεί και όχι. Προς το παρόν, κοιτάς τις εξαρτήσεις σου।Βλέπεις πως το πρόγραμμα της μίζερης ζωούλας σου ραγίζει. Δε σε νοιάζει. Και το λες με αυθάδεια, με θράσος.Εσύ, που δεν είχες ούτε θάρρος. Και όλο αυτό προκάλυμμα. Μέσα σου παρατηρείς μάχες ενοχών. Παλεύεις να μαζέψεις τις διαρροές σου. Επενδύεις. Μάλλον αυτό σε πονά. Ποιος σου μίλησε για εγγυήσεις; Για βεβαιότητα; Και το χειρότερο είναι πως σε κάθε θάνατό σου έχεις την ίδια σκέψη. «Σε είχα και ήμουν», κάθε φορά ψελλίζεις, «και πώς τα κατάφερα έτσι, που μπερδεύω ιδιοκτησίες και ταυτότητες;»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου